اينجا سخنى از خود ايشان كه ناظر بر مطالب مذكور است مىآوريم او مىفرمود : « از تعليمات آموزنده اين بزرگ برنامهء آسمانى ( قرآن ) كه خدا بسى بدان ترغيب كرده است ، سير در اطراف جهان و گشتن در آباديهاى گيتى است ، تا در نتيجهء آن ، انديشهء انسان نيك به جولان افتاده و بر سرمايهء معنوى خويش بيفزايد . جويندهء دانايى بايد در ميان جوامع و ملتها ، و طوايف ، و شهرها ، و دشتها و واديها ، و كوهها و درّه‌ها ، در زير اين آسمان بيكران ، به راه افتد ، و در شگفتيهاى آفرينش ، زيباييهاى هستى ، دانستنيها و تازگيهاى وجود به تدبّر و تأمل فرو رود . . . قرآن مجيد مسلمانان را بر جهانگردى و ارتباط با اقوام جهان امر كرده تا در نتيجهء آن ، محسّنات آنان را فرا گيرند ، و از پيشرفتهاى علمى و ذخائر فكرى ديگران بهره‌مند شوند ، و بر قدرت علمى و صنعتى و سياسى و جنگى و اقتصادى و هنرى خويش بيفزايند . در اينجا بحث را در مورد اهداف اين مجاهد به پايان مىبريم .